ผู้หลงผิดต่อชีวิต
เมื่อสร้าง หรือบัญญัติ หรือยอมรับสิ่งใดแล้ว
ก็ยอมตัวเป็นทาสของสิ่งนั้นอยู่ตลอดไป
ผู้หลงผิดต่อชีวิต
เมื่อเชื่อถือคำสอนใดแล้ว
ก็งมงายปฏิบัติตาม
จนลืมดูความเหมาะสม กลมกลืน
ผู้หลงผิดต่อชีวิต
เมื่อได้รับความล้มเหลว หรือยากลำบาก
ก็ยอมพ่ายแพ้ แก่อุปสรรค
โดยหลงโทษว่ามันเป็นกรรมเก่า
ผู้หลงผิดที่ร้ายกาจ
มุ่งคิดดับทุกข์ของตนคนเดียว
โดยทอดทิ้งความทุกข์ของผู้อื่น
ทั้งที่เขาสามารถช่วยให้ผู้อื่นพ้นทุกข์นั้นได้
ในที่สุดทุกอย่างย่อมจบสิ้นลงเมื่อมีโอกาสควรเลือกให้จบลงอย่างมีคุณค่าต่อชีวิตที่ยังคงอยู่
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น